Quantcast
peoplepill id: wojciech-konstanty-ekspedyt-krzeminski
WKEK
1 views today
1 views this week
Wojciech Konstanty Ekspedyt Krzemiński
Polish geodesist

Wojciech Konstanty Ekspedyt Krzemiński

Wojciech Konstanty Ekspedyt Krzemiński
The basics

Quick Facts

Intro Polish geodesist
Was Geodesist
From Poland
Field Science
Gender male
Birth 22 June 1926, Warsaw, Masovian Voivodeship, Poland
Death 9 April 1981, Warsaw, Masovian Voivodeship, Poland (aged 54 years)
Star sign Cancer
Education
Warsaw University of Technology
Awards
Armia Krajowa Cross  
The details (from wikipedia)

Biography

Wojciech Konstanty Ekspedyt Krzemiński (ur. 22 czerwca 1926 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 1981 tamże) – polski geodeta, geofizyk, polarnik, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski.

Życiorys

Rodzice

Syn Stanisława (1900-1953), obrońcy Lwowa w 1918–1919, uczestnika Bitwy Warszawskiej, w wolnej Polsce pracującego w Narodowym Banku Polskim i Heleny Miller (1902-1963).

Edukacja szkolna

Uczęszczał do Szkoły Powszechnej i Gimnazjum Towarzystwa Szkoły Mazowieckiej w Warszawie, w okresie okupacji początkowo do konspiracyjnego Gimnazjum W. Giżyckiego następnie do Gimnazjum i Liceum im. Reytana działającego pod szyldem szkoły ogrodniczej.

Lata 40.

W maju 1941 roku został zaprzysiężony w Hufcach Polskich zorganizowanych przez Stanisława Sedlaczka, należał do 8 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, był podharcmistrzem. W okresie wrzesień 1943–31 lipiec 1944 ukończył Kurs Podchorążych i został przydzielony do kompanii harcerskiej batalionu „Gustaw” Zgrupowania „Radosław”. Brał udział w powstaniu warszawskim jako kapral podchorąży, pseudonim Grabowski (nr legitymacji AK 4118). Początkowo walczył na Woli potem na Starym Mieście. 13 sierpnia został ranny w wyniku wybuchu czołgu pułapki na ulicy Kilińskiego, następnie podczas bombardowania zasypany w szpitalu polowym, przeszedł kanałami do Śródmieścia. W wyniku wybuchu czołgu pułapki zginął młodszy brat Wojciecha, Andrzej (ur. 18.09.1929) walczący w batalionie „Gustaw” w harcerskim plutonie łączników, strzelec, pseudonimy: Graieck, Krzem, odznaczony Medalem za Warszawę.

Po kapitulacji Warszawy został wywieziony ze szpitalem do obozu Stalag IX B w Zeithain koło Drezna (nr jeniecki 299440). Po wyzwoleniu obozu przez wojska radzieckie przedostał się do Włoch, gdzie wstąpił do 1 pułku Ułanów Krechowieckich 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Okres powojenny

18 kwietnia 1946 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Broni Pancernej w stopniu kaprala. Został odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej (nr 22836) oraz był uprawniony do noszenia Medalu Wojska i Brytyjskiego Medalu Wojny (The War Medal 1939/45) Do kraju wrócił na wiosnę 1947, jesienią rozpoczął studia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej.

Po ukończeniu studiów w 1952 roku uzyskał stopień mgr inż. geodety. Od 1950 roku pracował w Państwowym Przedsiębiorstwie Mierniczym a od 1951 w Geodezyjnym Instytucie Naukowo-Badawczym (późniejszym Instytucie Geodezji i Kartografii), następnie Instytucie Geofizyki PAN. Specjalizował się w zagadnieniach magnetyzmu ziemskiego zarówno w skali kraju (mapa magnetyzmu Polski) jak i międzynarodowej. W podejmowanych zadaniach kontynuował przedwojenne idee prof. Stanisława Kalinowskiego.

W połowie lat 60. zorganizował Pracownię Elektromagnetycznych Pomiarów Odległości, której zadaniem było prowadzenie badań związanych z zastosowaniem dalmierzy do wyznaczania odległości w pomiarach geodezyjnych a w 1970 r. Pracownię Metrologii Geodezyjnej i Instrumentoznawstwa, przejęła ona zadania metrologii geodezyjnej z Głównego Urzędu Miar. W ramach pracowni z inicjatywy W.K. Krzemińskiego powstała terenowa baza - wzorzec długości do atestacji i wzorcowania dalmierzy, mierzona unikatową w skali światowej metodą i aparaturą Vaisala (zob. Vilho Väisälä).

W 1958 r. zorganizował i kierował pierwszą polską wyprawą na Antarktydę, która 21 stycznia 1959 roku przejęła od Rosjan stację im. Antoniego Bolesława Dobrowolskiego w Oazie Bungera w Antarktydzie Wschodniej. W polskiej wyprawie wzięli także udział: Stefan Różycki, Alina Centkiewicz, Czesław Centkiewicz, Zbigniew Ząbek, Maciej Zalewski, Janusz Śledziński. Za osiągnięcia związane z wyprawą na Antarktydę został w 1962 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Po dwudziestu latach na przełomie 1978 i 1979 roku zorganizował w ramach działalności Instytutu Geofizyki PAN drugą ekspedycję do stacji im. A. B. Dobrowolskiego. Polską flagę na maszt w stacji wciągnięto 21 stycznia 1979. Grupę naukową wyprawy tworzyli również: Gabriel Wójcik – klimatolog, zastępca kierownika, Edmund Wiśniewski – geomorfolog, oraz Andrzej Pachuta, Jan Cisak, Seweryn Mroczek, Zbigniew Battke - geodeci. Imieniem W. K. Krzemińskiego zostały nazwane przez rząd Australii w Antarktydzie wschodniej Krzeminski Hills (66º16'30.0 szerokości płd., 100º44'00.0 długości wsch.) oraz Wojciech Panorama (66º16'45.0 szerokości płd., 100º43'45.0 długości wsch.)

W 1966 roku Akademie Nauk sześciu krajów europejskich powołały Komisję Planetarnych Badań Geofizycznych (KAPG). W.K. Krzemiński pełnił funkcję jej sekretarza naukowego i kierownika grupy redakcyjnej. Z racji tego stanowiska, mając znajomość nowoczesnych kierunków naukowych, stał się znaczącym pomysłodawcą i inicjatorem szeregu przedsięwzięć i prac badawczych, które znalazły odzew i poparcie w polskich ośrodkach naukowych. Wymienić tu można dla przykładu włączenie się polskich placówek naukowych do programu obserwacji sztucznych satelitów Ziemi dla celów geodezyjnych. Był także inicjatorem nawiązania współpracy pomiędzy Instytutem Geodezji i Kartografii a Instytutem Magnetyzmu Ziemskiego, Jonosfery i Propagacji Fal Radiowych Rosyjskiej Akademii Nauk. Pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego Międzynarodowej Asocjacji Geodezji, reprezentował Polskę w Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki oraz w Komitecie Naukowym Badań Antarktydy SCAR.

Publikacje, działalność społeczna i dydaktyczna

Wojciech Konstanty Krzemiński był autorem ponad 50 prac i referatów naukowych oraz około 15 artykułów o charakterze naukowo-technicznym i popularyzatorskim. Jego działalność naukowa obejmowała także pracę dydaktyczną na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej, gdzie prowadził wykłady i ćwiczenia. Przez szereg lat pracował społecznie w Stowarzyszeniu Geodetów Polskich Naczelnej Organizacji Technicznej, był członkiem Zarządu Głównego i przewodniczącym Komisji Głównej do Spraw Muzeów i Wystaw. Ta społeczna praca była świadectwem zainteresowania szeroko pojętą historią geodezji a wieloletnia współpraca z Muzeum Techniki NOT zaowocowała serią wystaw, po których pozostał trwały ślad w postaci okolicznościowych folderów.

Rodzina

Wojciech Krzemiński był od roku 1951 żonaty z Alicją (1927-2007) z domu Szulce, chemikiem, długoletnim pracownikiem Instytutu Geologicznego; miał syna Tomasza (ur. 1952) inżyniera (żona: Joanna, syn: Maciej) i córkę Joannę M. Sosnowską (ur. 1953) historyka sztuki (mąż: Paweł, synowie: Wojciech i Jacek). Brat Wojciecha, Jacek (ur. 9 lutego 1935) mieszka z rodziną w Danii.

Przypisy

Linki zewnętrzne

The contents of this page are sourced from Wikipedia article on 12 Jul 2020. The contents are available under the CC BY-SA 4.0 license.
comments so far.
Comments
From our partners
Sponsored
Sections Wojciech Konstanty Ekspedyt Krzemiński

arrow-left arrow-right instagram whatsapp myspace quora soundcloud spotify tumblr vk website youtube pandora tunein iheart itunes