Quantcast
peoplepill id: wincenty-jan-rutkiewicz
WJR
1 views today
1 views this week
Wincenty Jan Rutkiewicz

Wincenty Jan Rutkiewicz

Wincenty Jan Rutkiewicz
The basics

Quick Facts

Was Politician
From Poland Germany
Type Politics
Gender male
Birth 17 September 1906, Sosnowiec, Poland
Death 10 April 1945, Oranienburg, Germany (aged 38 years)
Star sign Virgo
Politics Polish Workers' Party
The details (from wikipedia)

Biography

Wincenty Jan Rutkiewicz pseud. „Bolek”, „Generał”, „Leon”, „Lutkiewicz”, „Wicek” (ur. 17 września 1906 w Sosnowcu, zm. 10 kwietnia 1945 w Oranienburgu) – polski działacz komunistyczny.

Syn działacza socjalistycznego Jana i Jadwigi z Bartołdów. W 1914 w Kijowie, dokąd z wybuchem wojny ewakuowała się rodzina Rutkiewiczów, rozpoczął naukę w szkole polskiej utworzonej przez Polską Macierz Szkolną. W 1919 przybył do Warszawy, gdzie uczył się w Państwowym Gimnazjum im. A. Mickiewicza. Należał do czynniejszych działaczy Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej, propagując w nim idee socjalistyczne. Od 1925 studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Stał się jednym z przywódców lewego skrzydła politechnicznego Koła Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Wespół z Romualdem Gadomskim organizował w 1927 wystąpienie prokomunistycznej grupy z ZNMS i po jej połączeniu z ZNMS „Życie” - utworzenie Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. Pod koniec 1925 został wprowadzony przez Mieczysława Wągrowskiego do Komunistycznej Partii Polski (KPP) i ta działalność pochłonęła go do tego stopnia, że zrezygnował ze studiów. Z polecenia kierownictwa KPP pod koniec 1926 roku działał w legalnej PPS-Lewicy jako członek Komitetu Okręgowego w Warszawie i egzekutywy Okręgu Warszawa Podmiejska. W okresie walk frakcyjnych w KPP popierał stanowisko ultralewicowej „mniejszości”. Powołany do służby wojskowej (1928-1929), współpracował z Wydziałem Wojskowym KPP. Następnie znów powrócił do działalności w PPS-Lewicy. Z ramienia Komitetu Centralnego (KC) oraz Centralnego Komitetu Wyborczego PPS-Lewicy uczestniczył w 1930 w wiecach przedwyborczych m.in. w Płocku, Koninie, wyjeżdżał też do woj. krakowskiego i rzeszowskiego. We wrześniu 1930 skierowany został z ramienia KC PPS-Lewicy do Lublina jako funkcjonariusz na okręg lubelski (okręgowiec). Spotykał się z oporami ze strony miejscowych działaczy PPS-Lewicy, zwłaszcza przy wysuwaniu kandydatur na posłów do Sejmu. Pod pseudonimem „Lutkiewicz” reprezentował okręg lubelski na II Zjeździe PPS-Lewicy w Łodzi. Wybrany został do KC PPS-Lewicy, ale drugiego dnia obrad (2 lutego 1931) aresztowano go razem ze wszystkimi uczestnikami. Po kilkumiesięcznym pobycie w łódzkim więzieniu, w wyniku starań rodziny uzyskał zwolnienie za kaucją. Następnie zgłosił się do kierownictwa KPP, które skierowało go w czerwcu 1932 do Moskwy, na roczny kurs Szkoły Wojskowo-Politycznej Sekcji Polskiej Międzynarodówki Komunistycznej. Decyzją Sekretariatu Krajowego KC KPP został przydzielony do dyspozycji Centralnego Wydziału Wojskowego, był potem kierownikiem Obwodu Wojskowego m.in. w Poznaniu. Formalnie tzw. Wojskówka miała zajmować się agitacją rewolucyjną wśród młodzieży, w praktyce była to praca na rzecz wywiadu sowieckiego. Oddelegowany po pewnym czasie do Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (MOPR) pełnił funkcję okręgowca, angażując w szerokim zakresie do pomocy swego brata Jana, lekarza. Po rozwiązaniu KPP w 1938, pracował jako kreślarz-technik w biurze budowlanym sympatyzujących z lewicą Szymona i Heleny Syrkusów, następnie objął stanowisko kierownika Biura Elektrycznego w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym na Żoliborzu w Warszawie. W czasie kampanii wrześniowej 1939 służył w baonie łączności w 18 dywizji piechoty. Wzięty do niewoli w czasie walk pod Łomżą, przebywał w Stalagu 1 Stablack w Prusach Wschodnich. Dzięki zabiegom brata Jana, jako rzekomo chory na gruźlicę, został latem 1942 przeniesiony do szpitala, skąd w sierpniu 1942 zbiegł i wrócił do Warszawy. Wkrótce potem nawiązał kontakty z konspiracją komunistyczną i przystąpił do działalności w PPR i GL. Kierownictwo partii powierzyło mu zadanie oficera wywiadu przy Sztabie Głównym GL. Współpracował też przy obsłudze radiostacji KC PPR z przybyłą z ZSRR w tzw. Pierwszej Grupie Inicjatywnej PPR Marią Kamieniecką, która od 1938 była jego żoną (formalnie ślub wzięli dopiero w 1943 na polecenie KC dla zaopatrzenia w zapewniające bezpieczeństwo dokumenty). W czasie szerokiej akcji aresztowań wśród działaczy lewicy, został 22 lipca 1943 ujęty przez gestapo i uwięziony na Pawiaku, skąd w transporcie więźniów 11 września 1943 przewieziono go do Auschwitzu. Wraz z Alfredem Fiderkiewiczem i Zygmuntem Balickim uczestniczył tam w międzynarodowej organizacji ruchu oporu. W sierpniu 1944 przeniesiono go do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu, gdzie zginął 10 kwietnia 1945 w czasie bombardowania miasta przez Anglików. Symboliczny grób Rutkiewicza znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Bibliografia

  • Polski Słownik Biograficzny, t. XXXII, Wrocław-Warszawa-Kraków 1989-1991.
  • EdwardE. Gronczewski EdwardE., MarianM. Malinowski MarianM., Walczyli o Polskę Ludową, Warszawa: Książka i Wiedza, 1982, ISBN 83-05-11073-7 [dostęp 2018-03-09] .
The contents of this page are sourced from Wikipedia article on 26 Feb 2020. The contents are available under the CC BY-SA 4.0 license.
comments so far.
Comments
From our partners
Sponsored
Reference sources
References
https://www.worldcat.org/title/walczyli-o-polske-ludowa/oclc/15609519&referer=brief_results
arrow-left arrow-right instagram whatsapp myspace quora soundcloud spotify tumblr vk website youtube pandora tunein iheart itunes