Quantcast
peoplepill id: juliusz-gromczakiewicz
JG
1 views today
1 views this week
Juliusz Gromczakiewicz

Juliusz Gromczakiewicz

Juliusz Gromczakiewicz
The basics

Quick Facts

From Poland
Gender male
Birth 27 November 1891, Kraków, Poland
Death 1943 (aged 51 years)
Star sign Sagittarius
The details (from wikipedia)

Biography

Juliusz Gromczakiewicz (ur. 27 listopada 1891 w Krakowie, zm. w 1943 w Kremz) – oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, Wojska Polskiego we Francji, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Laurentego i Heleny ze Świbów. Absolwent gimnazjum w Dębicy. W 1913 powołany do armii austriackiej do 10 pułku haubic polowych. W 1915 służył w 24 pułku haubic. W 1917 mianowany podporucznikiem. Walczył na froncie włoskim.

W 1918 wstąpił ochotniczo do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do Stacji Zbornej i Uzupełnień Formacji Artylerii w Krakowie. Na początku grudnia zdemobilizowany. Ponownie przyjęty do wojska w czerwcu 1919 i skierowany do 3 baterii 6 pułku artylerii polowej. Później wyznaczony został na stanowisko adiutanta. Na stanowisku dowódcy baterii walczył w obronie Śląska Cieszyńskiego, a następnie na frontach wojny polsko-bolszewickiej. Za wybitne zasługi w czasie odpierania ataków nieprzyjaciela w walkach pod Białkami i Firlejówką odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po wojnie pozostał w zawodowej służbie wojskowej. W styczniu 1927 wyznaczony został na stanowisko dowódcy dywizjonu w 4 pułku artylerii ciężkiej, a 26 kwietnia 1930 na stanowisko kwatermistrza w 8 pułku artylerii ciężkiej. W maju 1933 objął stanowisko dowódcy dywizjonu 8 pac. Później był komendantem Rejonowego Inspektoratu Koni w Stryju.

Po kampanii wrześniowej przedostał się do Francji i został dowódcą I dywizjonu w 1 pułku artylerii ciężkiej. Walczył na Linii Maginota, w bitwie w rejonie Dieuze, o utrzymanie kanału Marna–Ren, w bitwach pod Baccarrat i Saint-Die. 21 czerwca 1940 dostał się do niewoli niemieckiej. Przetrzymywany między innymi w Oflagu XVII A w Austrii. Zmarł w obozie.

Był żonaty z Olgą z Wieczorkowskich, miał córkę Ewę (ur. 1916).

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 565)
  • Krzyż Walecznych (pięciokrotnie)

Przypisy

Bibliografia

  • Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
The contents of this page are sourced from Wikipedia article on 21 Apr 2020. The contents are available under the CC BY-SA 4.0 license.
comments so far.
Comments
From our partners
Sponsored
arrow-left arrow-right instagram whatsapp myspace quora soundcloud spotify tumblr vk website youtube pandora tunein iheart itunes