peoplepill id: anatol-barankevich
AB
1 views today
1 views this week
Anatol Barankyevich
Belarusian military personnel and politician

Anatol Barankyevich

Anatol Barankyevich
The basics

Quick Facts

Intro Belarusian military personnel and politician
Was Military personnel Politician
From Belarus Russia
Field Military Politics
Gender male
Birth 11 October 1932, Trastsivyets, Bychaŭ District, Belarus
Death 8 October 2000, Minsk, Byelorussian Soviet Socialist Republic, Lithuanian–Belorussian Soviet Socialist Republic, Belarus (aged 68 years)
Star sign Libra
Politics Belarusian Patriotic Party, Communist Party of the Soviet Union
Education
Military Academy of Air and Space Defense (-1974)
Krasnodar School of Advanced Military Aviation Pilots (-1954)
Awards
Order of the Red Star  
Order of the Homeland Service  
Zasłużony Lotnik Wojskowy Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich 1977
Order "For Service to the Homeland in the Armed Forces of the USSR", 2nd class  
Order "For Service to the Homeland in the Armed Forces of the USSR", 3rd class  
Medal "For Strengthening of Brotherhood in Arms"  
Medal "Veteran of the Armed Forces of the USSR"  
Order "For Service to the Homeland in the Armed Forces of the USSR"  
Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin"  
Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945"  
Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR"  
The details (from wikipedia)

Biography

Anatol Ihnatawicz Barankiewicz (biał. Анатоль Ігнатавіч Баранкевіч, ros. Анатолий Игнатьевич Баранкевич (ur. 11 października 1932 w Trościwcu, zm. 8 października 2000) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa; białoruski polityk, w latach 1994–2000 przewodniczący Białoruskiej Partii Patriotycznej, w latach 1992–1994 zastępca przewodniczącego Związku Oficerów Republiki Białorusi; dziennikarz, zastępca redaktora naczelnego gazety „Sławianskij Nabat”.

Życiorys

Urodził się 11 października 1932 we wsi Trościwiec, w rejonie bychowskim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1954 roku ukończył Batajską Szkołę Lotnictwa Myśliwskiego im. A. Sierowa, w 1974 roku – Wojskową Akademię Obrony Powietrznej im. G. Żukowa. W latach 1954–1965 służył w Siłach Zbrojnych ZSRR jako pilot, starszy pilot, dowódca klucza, zastępca dowódcy eskadry. W latach 1965–1973 był zastępcą dowódcy pułku, dowódcą pułku. W latach 1973–1977 pełnił funkcję zastępcy dowódcy korpusu obrony przeciwlotniczej. W latach 1977–1978 był kierownikiem inspekcji lotnictwa myśliwskiego ds. bezpieczeństwa lotów w Ministerstwie Obrony ZSRR. W 1978 roku uzyskał stopień generała majora lotnictwa. W latach 1978–1980 pełnił funkcję zastępcy dowódcy samodzielnej armii obrony przeciwlotniczej. W latach 1980–1982 był zastępcą dowódcy sił powietrznych Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. W latach 1982–1983 pracował jako doradca dowódcy sił powietrznych Wietnamu. W latach 1983–1989 pełnił funkcję zastępcy dowódcy sił powietrznych Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1989 roku przeszedł w stan spoczynku (według innego źródła służył Siłach Zbrojnych ZSRR z latach 1952–1990).

W latach 1989–1992 (według innego źródła: 1990–1992) pracował jako kierownik Wydziału Naukowo-Metodycznego Sztabu Obrony Cywilnej Białoruskiej SRR (od 1991 roku – Republiki Białorusi). Od 1991 roku brał aktywny udział w życiu społecznym i politycznym Wspólnoty Niepodległych Państw. W latach 1992–1997 był prezesem koncernu budowlanego. Następnie pracował jako zastępca redaktora naczelnego gazety „Sławianskij Nabat”. Był jednym z inicjatorów utworzenia Związku Oficerów Republiki Białorusi, a w latach 1992–1994 zasiadał na stanowisku zastępcy przewodniczącego tej organizacji. Od 1994 roku do końca życia pełnił funkcję przewodniczącego Białoruskiej Partii Patriotycznej (BPP), która w ostatnich latach jego życia konsekwentnie i aktywnie wspierała politykę przywódcy Białorusi Alaksandra Łukaszenki. 11 września 2000 roku został wyznaczony na przedstawiciela BPP w Centralnej Komisji ds. Wyborów i Referendów. Zmarł 8 października 2000 roku. 11 października miało miejsce jego pożegnanie w Centralnym Domu Oficerów w Mińsku i pogrzeb cywilny.

Prace

  • Czest′ imieju. Mińsk: 1977. (ros.)

Odznaczenia

  • Zasłużony Lotnik Wojskowy ZSRR (ZSRR, 1977);
  • Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR) (według innego źródła: trzy Ordery Czerwonego Sztandaru);
  • Order „Za służbę Ojczyźnie” II klasy;
  • Order Za Służbę Ojczyźnie III klasy;
  • 20 medali.

Życie prywatne

Anatol Barankiewicz jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy

Bibliografia

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.
The contents of this page are sourced from Wikipedia article on 09 Sep 2020. The contents are available under the CC BY-SA 4.0 license.
comments so far.
Comments
From our partners
Sponsored
Sections Anatol Barankyevich

arrow-left arrow-right instagram whatsapp myspace quora soundcloud spotify tumblr vk website youtube pandora tunein iheart itunes